Буррҳои гардиши силиндрии навъи волфрам
Вижагиҳо
Ба таври васеъ дар ҳама намудҳои саноатӣ, ба монанди мошинҳо, мошинҳо, киштӣ, ҳайкалчаҳои ҳунарӣ ва ғайра истифода мешавад.
1. Пардозиши хуб дар ҳама намуди ковокии қолаби металлӣ.
2. Кор дар бораи ҳайкалтарошии ҳунарии ҳама намуди металлҳо ва ғайриметаллҳо.
3. Тоза кардани он буридаҳо, сӯрохҳо ва хати кафшер дар қисмҳои рехтагарӣ, оҳангарӣ ва кафшер.
4. Кафшеркунӣ ва мудавваркунӣ ва коркарди сатҳи сӯрох дар қисми мошин, тоза кардани лӯла.
5. Ҳамвор кардани қисми давандаи чархак.
ТАФСИЛОТИ МАҲСУЛОТ
Бартариҳо
1. Карбиди волфрам маводи бениҳоят сахт ва пойдор аст, ки буррҳои гардиши навъи А-ро ба фарсудашавӣ ва фарсудашавӣ хеле тобовар мегардонад. Онҳо метавонанд ба буриши баландсуръат ва истифодаи душвор тоб оваранд, бе он ки тезӣ ё самаранокии худро аз даст диҳанд.
2. Буррҳои гардиши навъи А метавонанд дар маводҳои гуногун, аз ҷумла металлҳо, пластикҳо, композитҳо ва чӯб истифода шаванд. Онҳо барои шаклдиҳӣ, тозакунии сӯрох, майдакунӣ ва тоза кардани мавод бо дақиқӣ ва осон мувофиқанд.
3. Карбиди волфрам дорои хосиятҳои аълои муқовимат ба гармӣ мебошад, ки ба сӯзанҳои гардиши навъи А имкон медиҳад, ки ҳангоми буридан ба ҳарорати баланд тоб оваранд. Ин муқовимат аз гармшавии аз ҳад зиёд пешгирӣ мекунад ва мӯҳлати кори сӯзанро дароз мекунад.
4. Кунҷҳои тези буриши сӯзанҳои гардиши навъи А-и карбиди вольфрам имкон медиҳанд, ки мавод зуд ва самаранок тоза карда шавад. Онҳо метавонанд маводро зуд тоза кунанд ва вақт ва кӯшишро сарфа кунанд.
5. Буррҳои гардишкунандаи навъи А шакли силиндрӣ бо бинии мудаввар доранд, ки онҳоро барои корҳои мураккаб ва муфассал мувофиқ мегардонад. Онҳо буриши дақиқ ва дақиқро пешниҳод мекунанд, ки имкон медиҳад, ки коркарди ҳамвор ва контурҳои дақиқ ба даст оварда шаванд.
6. Буррҳои гардишкунандаи навъи А-и карбиди волфрам аз сабаби сахтӣ ва муқовимат ба фарсудашавӣ мӯҳлати хизмати дароз доранд. Онҳо метавонанд истифодаи вазнин ва замимаҳои душворро бидуни ниёз ба ивазкунии зуд-зуд тоб оранд.
7. Ин буррҳо барои истифода бо асбобҳои гардиши баландсуръат, ба монанди суфтакунакҳои қолабӣ ё пармаҳои барқӣ тарҳрезӣ шудаанд. Онҳо бо дастгоҳҳои гуногуни истеҳсолкунандагони асбобҳо мувофиқанд, ки онҳоро дастрас ва васеъ истифода мебаранд.
